Zabytkowe neony w Krakowie

Z pierwotnie istniejących do 1990 roku neonów, których z pewnością było ponad 1000 (może nawet 1500),  pozostało do dziś około 15. Neonów mających więcej niż pół wieku jest tylko 7 (+ ósma „Księgarnia” jako eksponat w muzeum). 

Lista przedstawia sytuację historycznych i zabytkowych neonów w Krakowie na 1 marca 2026 r.

Bar Mleczny, os. Kazimierzowskie 22

Neon powstał pod koniec lat 60. XX wieku. Od lat 90. nieczynny, wtórnie przemalowany. Odnowiony w grudniu 2025 roku, w reżymie renowacji konserwatorskiej. Oryginalne podkłady blaszane 3D, oryginalna konstrukcja dachowa, przywrócona kolorystyka. Od marca 2026 roku w pełni świecący.

Wiek i historia neonu nie jest bliżej znana. Sposób projektowania i modernistyczne liternictwo (styl „techniczny”) sugeruje lata 70. lub 80. XX w.Neon wygląda na będący w stałej eksploatacji. Dodano elementy logo po 2000 roku.

Neon powstał w latach 1961-61. Eksploatowany w stanie niezmienionym do lat 90. Zachowany w stanie oryginalnym, nieczynny, zachowana większość rurek neonowych i kompletny osprzęt elektryczny. Obecnie utleniony lakier wprowadza w błąd, pierwotna kolorystyka – niebiesko-żółta. Objęty ochroną konserwatorską. Planowana renowacja w 2026 roku.

Neon powstał pomiędzy 1986 a 1989 rokiem. Jest w stałej eksploatacji. Kolorystyka oryginalna. Od montażu co najmniej jedna kompletna wymiana rurek neonowych.

Neon o takim wyglądzie i w tym miejscu znany jest z fotografii z lat 30. XX wieku. Obecny napis prawdopodobnie pochodzi z lat 60. XX w.. Neon pełni funkcję nieświecącego szyldu, pozbawiony rurek neonowych ale ze śladami otworów na elektrody. Oryginalny lub wymieniony w latach 80. wg pierwotnego projektu. Do ustalenia statusu oryginalności potrzebne szczegółowe badania (kwerenda archiwalna, oględziny liter).

Neony powstały pomiędzy 1986 a 1989 rokiem. Są w stałej eksploatacji. Co najmniej jedna kompletna wymiana rurek neonowych.

Neon powstał ok. 1960 roku. Jest prawdopodobnie najstarszym istniejącym krakowskim neonem.

Podkłady (litery) blaszane 3D oryginalne, rurki neonowe zapewne wielokrotnie wymieniane. Zgodność kolorystyki podkładów i koloru świecenia neonów z pierwotnym projektem – nie badana. Z pewnością litery nie były w obecnej ciemnej kolorystyce, którą tworzą zanieczyszczenia. W miejscach łuszczenia się warstw lakierniczych widać prawdopodobnie pierwotne malowanie, ale do interpretacji potrzebne były by badania fizyczne.

Po 1995 dodano poniżej czerwony neon „Delikatesy Wanda” – stylistycznie analogiczny jeśli chodzi o liternictwo, ale pod względem technologii mocno uproszczony (m.in. podkłady wykonano z plastiku).

Neon powstał w 1971 roku. Około 2000 roku wyłączony z eksploatacji i przemalowany Czynny, po renowacji konserwatorskiej wykonanej w 2024 roku. Oryginalne podkłady blaszane 3D, kolorystyka przywrócona na podstawie analizy reliktów. Zachowana jako relikt oryginalna instalacja elektryczna. Świeci tylko napis „Jubilatka”, napis „Restauracja” bez rurek.

Neon postał prawdopodobnie na pocz. lat 70. XX w. Pierwotnie zlokalizowany ul. Kalwaryjska 6, obecnie jako eksponat w Muzeum Podgórza ul. Powstańców Wielkopolskich 1. 

Do 2018 r. na ul. Kalwaryjskiej, zdemontowany, odrestaurowany w oryginalnej kolorystyce na podstawie analizy zachowanych reliktów. Udostępniony w holu, wstęp bez biletów, świeci po wrzuceniu drobnej monety w automat.

Dość wierna rekonstrukcja neonu z lat 70. XX w. wykonana w 2013 roku. Pierwotnie neon w tym miejscu w latach 60.-70. XX w. o nieco innym kształcie. Neon w stanie świecącym. 

Dość wierna rekonstrukcja neonów z lat 60. XX w., użyto innego koloru rurek neonowych (niehistoryczny kolor zielony barwiony w masie). Zastosowano podkład w postaci otwartej, zamiast pierwotnego rozwiązania czyli „pełnego podkładu”.

Neon powstał w latach 70. XX w. (na pewno przed 1981 r.), czynny. Podkłady blaszane 3D oryginalne, po całościowej renowacji w 2017 roku. Kolorystyka podkładów wierna na podstawie zachowanych fragmentów warstw lakierniczych, kolor rurek na podstawie analizy kontekstu, technika produkcji rurek historyczna (spawanie elektrod typu „niemieckiego”, ręcznie proszkowane).

Niejasny jest status liter „K” i „S” – pierwotnie były obecne [np. na fotografii z 1980-181], następnie w ich miejsce zamontowane zostały plansze z piktogramami „hotel” i „basen”. Być może litery te były zmagazynowane i zostały przywrócone w czasie renowacji w 2017 r.

Neon powstał na pocz. lat 70. XX w. Wyłączony z eksploatacji w latach 90., wtórnie przemalowany na żółto. Po renowacji konserwatorskiej pod koniec 2022 czynny. Oryginalne podkłady blaszane 3D, kolorystyka oryginalna, kolor świecenia odtworzony na podstawie ikonografii i zachowanych relików.

Swobodna rekonstrukcja z 2016 r. neonu istniejącego w tym miejscu od 1961 r. Projekt nawiązuje do oryginalnego ale jest istotnie zmieniony. Kolory świecenia i technologia wykonania neonu – nie historyczne. Neon świeci, ale częste awarie.

Neon powstał ok. przełomu lat 60. i 70. XX wieku. Wyłączony z eksploatacji w latach 90. Podkłady blaszane 3D oryginalne. Po całościowej renowacji w 2016 roku w stałej eksploatacji – świeci. Kolorystyka podkładów i rurek neonowych wierna (obecnie lica mają kolor wyblakły w porównaniu do oryginalnego). Technika produkcji rurek historyczna: spawanie elektrod typu „niemieckiego”, ręcznie proszkowane.

Historia neonu nieznana, powstał prawdopodobnie w latach 80. XX w. Neon nieczynny, w złym stanie technicznym, bez rurek, podkłady przemalowane, zardzewiałe.  Z pewnością był to neon o czym świadczą otwory na elektrody na licu (słabo widoczne gdyż lica są wylepione wtórnie kolorową folią).

Neon powstał ok. 1990 roku. Prawdopodobnie czynny.

Napis „Schronisko Młodzieżowe” wykonany z rurek neonowych montowanych bez podkładów do stalowej podkonstrukcji. Rurki kilkukrotnie wymieniane w komplecie, kolorystyka i kształt wierny. Część oryginalnych transformatorów w oryginalnych trafoszafkach. 

Neon powstał ok. 1990 roku. Oryginalny, prawdopodobnie w stałej eksploatacji. Blaszany podkład zachowany, nie odnawiany, w dobrym stanie, rurki neonowe współczesne, po kilku wymianach.

Trzy neony odpowiednio na trzech elewacjach restauracji „Stylowa”. Dość wierna rekonstrukcja (wykonana na przełomie 2022/23) neonów istniejących w tym miejscu w latach 70. i 80. XX w. Projekt plastyczny wierny, kolory odtwarzane analizą historyczną i komisją konserwatorską. Z zabytkowego neonu pozostawione trafoszafki, które zostały wykorzystane do zabudowy współczesnych transformatorów.

Pierwotnie w tym miejscu w połowie lat 60. XX w. zamontowano neon TEATR. W latach 70. dodano napis LUDOWY wg istniejącego liternictwa, prawdopodobnie wymieniając stary napis TEATR.

Obecna kolorystyka nieoryginalna: białe podkłady, pomarańczowe neony (pierwotnie zielone podkłady i neony), zamiana nastąpiła prawdopodobnie w czasie remontu dachu na pocz. XXI w.

W czasie renowacji wykonanej na pocz. 2025 roku wymieniono 100% struktury neonu. Prawdopodobnie wcześniejszy neon poddano utylizacji (pochopnie – można było zmagazynować jako zabytek). Nowe podkłady (litery) blaszane 3D wykonane są jako otwarte, pierwotnie był to klasyczny „pełny podkład”. Kolor liter i świecenia – zgodne z poprzednim neonem, ale niezgodne z oryginalnym z lat 70. XX w.

Neon powstał prawdopodobnie w latach 60. XX w.. Oryginalny, nieczynny, zachowane rurki neonowe i osprzęt elektryczny. Objęty ochroną konserwatorska jako element wyposażenia elewacji zabytkowej kamienicy.

Neony zabytkowe a historyczne – kryteria

Jako neon zabytkowy proponuje się uznać:

  • powstały przed 1990 rokiem
  • zachowany w znacznym stopniu struktury oryginalnej,
  • w którym przy wymianie rurek neonowych (w czasie serwisu lub okresowej całościowej wymianie) zachowano ich kolorystykę i kształtu

Jako neon historyczny można uznać:

  • wierne rekonstrukcje wg kwerendy i planu konserwatorskiego, przy użyciu współczesnych materiałów i norm (dopuszczalne zmiany wg ustaleń komisji konserwatorskiej)
  • rekonstrukcje z zachowaniem większości walorów oryginału, co najmniej: 1. wymiary, 2. miejsce montażu, 3. kolorystyka oddająca styl projektowania z epoki
  • neony nie zabytkowe, ale zbudowane w jednej z klasycznych technologii, unikatowe, o dużych walorach artystycznych i edukacyjnych