Krakowskie neony z lat 50. XX wieku są słabo znane, a ich historia tonie w mrokach braku źródeł czy relacji.
Niewielki neon „Fryzjer” znany z projektu znajdującego się w Archiwum Narodowym w Krakowie (sygnatura zespołu 29.1410) był zaprojektowany i uzgadniany urzędowo w 1958 roku. Projektantem neonu był Andrzej Freyer, urodzony we Lwowie krakowski architekt i historyk sztuki (*1927 +2016).
Analizując projekt neonu łatwo zauważyć, iż jest to dwustronny prostopadłościenny kaseton, z namalowaną na szybie barwną aplikacją. W tych latach nie używano, jak dziś, płyt z pleksi, ze względu na jej niedostępność. Napis „fryzjer” narysowany jest fantazyjnym autorskim liternictwem, drobne napisy również wyglądają na autorskie. Opis techniczny na drugim arkuszu rozwiewa wątpliwości czy był on projektowany jako rurka neonowa.
Neon miał trafić nad lokal fryzjerski przy ul. Wielopole 7, ale czy został zainstalowany? tego właśnie nie wiadomo, brakuje fotografii, relacji. A wątpliwości trzeba mieć zawsze, znamy projektowane neony, które z pewnością nie zostały zamontowane.
Warto przyjrzeć się wizualizacji wykonanej na fizycznej odbitce fotograficznej (bardzo częsta wtedy praktyka). Widać budynek PKO, z napisem na szczycie elewacji. I tu niespodzianka, jest to neon powstały jeszcze na początku lat 30. XX w. Jak widać przetrwał on wojnę i służył jeszcze długo po jej zakończeniu. Czy świecił? trudno powiedzieć, tu również brakuje informacji, fotografii, dokumentów.
Wszystkie fotografie-skany pochodzą z Archiwum Narodowego w Krakowie. Autor fotografii wykorzystanej do wykonania wizualizacji nieznany, być może był nim autor projektu neonu.